Елдің кең даласы мен бауырмал табиғаты, тұнық ауасы мен алтын сары шабындықтары әр адамның бойына еңбек пен төзімділік дарытады. Сол дала төсінде өмірге келіп, жасынан бері өзінің еңбекке деген сүйіспеншілігімен ерекшеленген адамдардың бірі – Микенов Рамазан Закирович. Оның өмір жолы – қарапайым шаруаның адалдығы мен азаматтық қаһармандықтың үйлескен өнегесі, ұрпаққа үлгі болатын өмір өрнегі.
      Еңбек пен адалдыққа берілген өмірдің өзі – халыққа қызмет ету жолындағы батыл қадамдардың бастауы. Рамазан Закировичтің тағдыры да дәл осы принципке сай өріліп, әр қадамы өзімен бірге айналасындағы адамдарға үміт, сенім және жауапкершілік әкелді. Ол тек жеке адам ретінде ғана емес, ауылдың, ауданның дамуына елеулі үлес қосқан азамат ретінде есте қалады.
      Туған жері мен отбасының тәрбиесі, алған білімі мен әскери борышы, кейінгі еңбек жолы – бәрі бір-бірімен үндесіп, біртұтас өмір өрнегін жасайды. Бұл өмір өрнегі – өз дәуірінің ауыртпалықтарын, қиыншылықтарын жеңе білудің, қарапайым еңбек пен адалдықтың құндылығын көрсететін мысал. Сол арқылы Рамазан Закировичтің өмірі – тек жеке тарих емес, сонымен бірге ел тарихының бір бөлшегі, заманына жауап берген адамның бейнесі.
      Рамазан Закирович Микенов 1946 жылы 26 тамызда Семей облысы, Үржар ауданы, Благодатное ауылында дүниеге келді.
      Әкесі Зәкер – қарапайым ауыл адамы болғанымен, өз халқы үшін өмірін арнаған жан. Ол «Красный дозор» колхозында еңбек етіп, әр ісіне жанын салған. Әке жүрегінде халыққа қызмет етуге деген ұлы ниет болып, ұрпаққа патриоттық тәрбиені өз үлгісімен көрсеткен. Оның әрбір сөзі мен ісі – туған жерге адалдық пен еңбекқорлықтың, елжандылықтың үлгісі.
      Анасы Рысалды – алтын құрсақты, жұмсақ жүректі, бірақ қажырлы еңбекқор әйел. Ол жеті баланы сүйіспеншілікпен тәрбиелеп өсірген, әрбір баланың бойына адамгершілік пен төзімділік қасиеттерін сіңірген. Анасының қамқорлығы мен ақ батасы Рамазанның өмірлік сенімін, еңбекке деген махаббатын қалыптастырды. Сол шақтағы ауыл өмірінің қиыншылықтары мен қуанышы бірдей еске түседі: жазғы күннің ыстығында шабындықта еңбек ету, қысқы қыста отын мен жем-шөп жинау, науқан уақытындағы бірлескен ынтымақ.
      Благодатное ауылының табиғаты мен тұрғындарының қарапайымдылығы Рамазанның мінезін қалыптастырды. Даладағы таңғы желдің үні мен шөптің хош иісі, малға күтім жасаудағы жауапкершілік пен табиғатқа құрмет – осылардың бәрі оның бойына еңбекке берік, сабырлы және парасатты адам болып жетілуіне әсер етті. Әкесінің елге қызмет етуі, анасының мейірімділігі мен адалдығы – Рамазан үшін өмірлік бағдар, дұрыс пен бұрысты айырудың басты өлшемі болды.
      Туған жердің әрбір көрінісі – оның бойында мәңгі сақталған әсер. Далада күн батқан кезде алтын түстес аспан мен даланың тыныштығы Рамазанның ой-өрісін кеңейтіп, болашаққа сенім мен жігер беретін. Ауылдағы қарапайым халықтың бір-біріне деген сыйластығы мен көмегі, соғыс жылдарынан қалған қиыншылықтарға қарамастан, береке мен татулықты сақтау – бәрі оның өмірлік ұстанымдарының негізін қалаған. Осылайша, Рамазан Закировичтің туған жері мен ата-анасы – оның өміріндегі ең алғашқы мектеп, ең алғашқы тәрбие көзі. Әкесі мен анасының өнегесі, ауыл өмірінің қарапайымдылығы мен ауыр еңбегі – кейінгі өмірінде еңбекке берілгендігі мен елге қызмет етуге деген сүйіспеншілігінің түпкі бастауы болды.
      Рамазан Закирович үшін білім алу тек мектеп партасында отыру ғана емес, өмірдің алғашқы сабақтарын меңгеру, айналасындағы дүниені танып-білу жолы болды. 1954 жылы ол Благодатный сегіз жылдық мектебінің есігін ашты. Сол қарапайым ауыл мектебі оның бойына еңбекқорлық, табандылық және ізденімпаздық қасиеттерін сіңіретін алғашқы орда болды.
      1962 жылы Рамазан Закирович техникалық білім алу мақсатында №111 кәсіптік-техникалық училищеге түсті. Сол жерде ол тракторшы-комбайнер мамандығын игерді. Техника мен механикаға деген қызығушылығы, егемен ойлары мен батыл қадамдары оның болашақ еңбек жолының алғашқы іргетасын қалады. Училищедегі сабақтар мен тәжірибелік жұмыстар – оның қолынан техника ептілігі мен дәлдікті дамытты, ал ауыр еңбекке деген төзімділікті арттырды.
      1963–1965 жылдары Рамазан алғашқы еңбек тәжірибесін «Красный дозор» колхозында тракторшы ретінде бастады. Бұл тек жұмыс қана емес, сонымен бірге өмірдің шындығын тану мектебі болды. Ауылдағы әрбір қадам, әрбір егін мен малға күтім көрсету – балаға ғана тән емес, адамға тән жауапкершіліктің үлгісі еді. Сол жылдар оның еңбекке деген сүйіспеншілігін, ұйымдастырушылық қабілетін және табиғатты қадірлеу қасиетін бекітті.
      1965–1968 жылдары Рамазан Закирович Отан алдындағы борышын абыроймен атқарды. Әскери қызметі оның мінезін шыңдады, тәртіпті, табанды, ержүрек болуға үйретті. Бұл кезеңде ол әр қадамында жауапкершілік пен ерлікті меңгерді, командалық рухты түсінді, қиыншылықтарға төтеп беруді үйренді. Әскердегі өмір – адам бойына шыдамдылық пен даналық қосатын үлкен мектеп еді. Осылайша, Рамазанның білім жолы – тек кітапта жазылған теория емес, өмірдің өз мектебі: ауылдағы еңбек, училище тәжірибесі, әскери борыш. Барлық осы кезеңдер оның болашақтағы еңбек жолының іргетасын қалап, әр ісіне жанын салатын, жауапкершілік пен адалдыққа негізделген тұлғаға айналуына мүмкіндік берді. Бұл – оның өмірлік ұстанымы мен кәсіби шеберлігінің қайнар көзі.
      Еңбек – адамның жан дүниесін айқын бейнелейтін айна, рухани байлығының өлшемі.
      Рамазан Закирович үшін еңбек тек кәсіби міндет қана емес, туған жерге, халыққа, отбасы мен ұрпаққа адалдықтың белгісі болды. Ол үшін әрбір таң – жаңа сынақ, әрбір күн – жауапкершілік пен күштің көрінісі еді. 1969 жылы Рамазан алғаш рет «Красный дозор» колхозында тракторшы болып еңбек жолын бастады. Ауыл еңбекшілерінің қарапайым тірлігімен танысу, даланың тынысын сезіну – оның бойында еңбекке деген сүйіспеншіліктің алғашқы тұтқасын тұтатты. Сол кездің өзі – адамның кәсіби әрі рухани қалыптасуына негіз болатын алғашқы мектеп еді. Трактордың дүмпуі, даладағы күннің ыстығы мен желдің салқыны – бәрі бірге адамның төзімділігін, сабырын, жігерін шыңдайтын.
      1973 жылы еңбегі елге де бағалы болды. Мәскеудегі ВДНХ көрмесіне қатысып, үздік еңбегі үшін танылды.
      1975–1976 жылдары ол механик-трактор бригадасының басшысы қызметіне көтерілді. Бұл қызмет – тек техникаға жауапкершілік емес, әрбір жұмысшының, әрбір шаруашылық процесінің үйлесімді жұмысын бақылау еді. Бригададағы адамдардың әрбір қадамына бағыт беру, техника мен егіннің үздіксіз қозғалысын қамтамасыз ету – бұл міндеттің ауырлығы мен жауапкершілігі мол еді. Рамазан осы қызметте өзінің ұйымдастырушылық қабілетін, адамға деген адалдығын, тәжірибесін толық көрсетті. Ол әр жұмысшыға қолдау көрсетіп, әр жұмысты мұқият қадағалайтын. Бұл кезең оның кәсіби деңгейін шыңдаған маңызды сәт болды. 1981 жылы Азық түлік бағдармасы аясында зор үлес қосқаны үшін арнайы «Москвич-412» жеңіл автокөлігі сыйға берілді.
      1977–1986 жылдары Рамазан Закирович бірінші бөлімшенің меңгерушісі қызметін атқарды. Сол кезеңде басқарған бөлімше – 1000 бас сауын сиыр, төрт сүт товарлы ферма, 1000 бас бұзауды 6 айға дейін өсіретін, ауыл шаруашылығының нағыз орталығы еді. Ол малды тек қана күтіп-баптау арқылы емес, ғылым мен тәжірибені ұштастыра отырып басқарды. Сүт өнімдерін Үржар сырзауытына тұрақты жеткізу, малды жем-шөппен толық қамтамасыз ету, әр ферманың өнімділігін арттыру – бәрі оның ұйымшылдығы мен біліктілігінің дәлелі.
      1986 жылы Республикалық сырттай ауыл шаруашылық техникумін бітірген.
      Рамазан Закировичтің еңбегі тек өнім өндірумен шектелмеді. Ол жұмысшылардың әл-ауқатына да ерекше көңіл бөлді. Қол астындағы адамдарға демалыс ұйымдастырып, Ялта мен Сочи курорттарына жолдама беріп, еңбектің қадірін көрсетуге ұмтылды. Оның басшылығы – тек шаруашылықты басқару емес, адамгершілік пен ізгілікке негізделген жетекшілік өнері еді.
      1984–1995 жылдары колхоздағы мал шаруашылығында қызметін атқарған кезі – шынайы жауапкершіліктң, білім мен тәжірибенің көрінісі.
      1990–1995 жылдары Рамазан Закирович колхоз басқармасының шаруашылық жағынан орынбасары болып қызмет атқарды. 1996 жылы «Красный дозор» колхозы ТОО форматына ауысып, Рамазан Закирович «Қарлығаш» шаруа қожалығын ашты. Қожалықта ол асыл тұқымды ірі қара малын, қазақтың ақбас тұқымды және еділбай тұқымды қойларды бағып, бидай, арпа, күнбағыс екті. Бұл кезең – оның кәсіби өмірінің шыңы, тәжірибесін толық қолданған, өзін толық көрсете алған белес еді. Әр егіс алқабы, әр ферма – оның жанымен байланысқан, рухын сіңірген еңбек ошағы болды.      Рамазан Закировичтің еңбек жолын ерекше ететін тағы бір қасиеті – үздіксіз даму мен жаңашылдыққа ұмтылуы. Ол әрқашан жаңалыққа ашық болды, зоотехникалық білімін жетілдірді, өндірісті ұйымдастырудың тиімді жолдарын іздеді. Сол үшін колхоздың сүт өнімдері аудан бойынша үздік атанып, әр жыл сайын құрмет грамоталары мен бағалы сыйлықтарға ие болды. 
      Оның еңбегі – ұрпаққа үлгі. Бір қарағанда қарапайым шаруаның тіршілігі көрінеді, бірақ оның әрбір ісі – ауылдың өркендеуіне, елдің болашағына қосқан үлес, қоғамға қызмет ету. Рамазан Закировичтің өмірлік ұстанымы: еңбек – тек өзің үшін емес, адамдарға, туған жерге, ұрпаққа деген сүйіспеншілік. Сол үшін оның әр ісі – тарихта, естелікте, жүректе сақталады. 2008 жылы аудан әкімімен бірге Қытай Республикасына іс-сапарға барып, тәжірибе алмасты. 2011 жылы «Қазақстан Республикасының Тәуелсіздігіне 20 жыл» мерекелік медалімен марапатталды.
      Адам өміріндегі ең қымбат қазына – отбасы. Рамазан Закировичтің өмірлік серігі, сүйікті жары – Күляш АЛДАНГОРОВНА. Ол 1950 жылы 13 тамызда Семей облысы, Үржар ауданы, Үржар ауылында, әкесі Ақбекұлы Сейтмолда мен анасы АлдангОрқызы Камардың отбасында дүниеге келді. Бала кезінен нағашы ата-әжесінің қолында өскен ол, еңбексүйгіштік пен адамгершіліктің алғашқы тұтқасын бойына сіңірді. Атасы Алдангар Ұлы Отан соғысына қатысып, ауыр жарақат алғанымен, елге адал қызмет етудің үлгісін көрсетті. Әжесі Тұрарбек соғыс жылдары күн-түні демей жұмыс істеп, фронтқа азық-түлік жеткізді, отбасының тірегі болды. Сол өнеге Күляш апайдың бойына ерлік пен төзімділіктің негізін салды. 
      1958–1968 жылдары Күляш АлдангОровна Үржарда Н.К.Крупская атындағы орта мектепте білім алып, ұстаздарының өнегелі тәрбиесін бойына сіңірді. Мектеп қабырғасындағы білім тек сабақтармен шектелмей, өмірлік тәрбие мен жауапкершіліктің алғашқы мектебі болды. Ол балалық шақтан еңбек пен табандылықты, қарапайымдылық пен адалдықты бойына сіңірді.
      Мектепті бітірген соң, Күляш апай Семейдегі мал дәрігерлік техникумына түсіп, оны үздік бітірді. Бұл кезең – оның кәсіби жолының бастауы, өмірлік миссиясының негізі. Техникумда алған білім мен тәжірибе оны мал шаруашылығының барлық қырын меңгеруге, әр ісін жауапкершілікпен атқаруға үйретті.
      1971–1976 жылдары Күляш АлдангОрОвна «Красный дозор» колхозында 500 бас сауын сиыр тұратын сүт товарлы фермасында есепші қызметін атқарды. Бұл қызмет тек сандық есеп қана емес, малдың саулығын сақтау, ферманың өнімділігін арттыру, шаруашылықтың тиімділігін қамтамасыз етуге бағытталған жауапкершілікті талап етті. 1977–1989 жылдары Күляш апай №1 бөлімде, кейін колхозда омарташы болып еңбек етті. Бұл кезеңде ол тек өз кәсібін ғана емес, табиғатқа, адамдарға және әр істің сапасына деген махаббатын көрсетті. Оның әр қадамы – адал еңбек пен жауапкершіліктің үлгісі болды.
      1984–1995 жылдары колхоздағы мал шаруашылығында Куляш АлдангОровна есепші қыз- метін атқарған кезі – шынайы жауапкершіліктің, білім мен тәжірибенің көрінісі. Сол кезде ол өз кәсіби тәжірибесін толық пайдаланып, ұжымның үйлесімділігін, өндірістің өнімділігін қамтамасыз етті. Сол уақытта 50 000 бас қой, 2000 бас ірі қара, 700 бас жылқы және 5 паселка омарта қарады. Осындай ірі шаруашылықты тиімді басқару – тек цифрларды есептеу ғана емес, адамның таланты мен рухани күшінің өлшемі болды.
      1996 жылдан бастап Рамазан Закировичпен бірге «Қарлығаш» шаруа қожалығында еңбек етті. Ол тек шаруашылыққа жауап беріп қана қоймай, әрбір отбасы мүшесінің, әр жұмысшының әл-ауқатына көңіл бөлді. Күляш апайдың ұйымдастырушылық қабілеті мен қамқорлығы қожалықтың жемісті жұмысын қамтамасыз етіп, отбасына береке мен татулық сыйлады.
      Рамазан мен Күляш 1970 жылы шаңырақ көтеріп, төрт баланы тәрбиелеп өсірді.
      Тұңғышы Қарлығаш – жоғары білімді қаржы қызметкері. Әкімдік аппаратында қызмет атқарады. Оның қызы Алуа да жоғары білімді, жобалау және құрылыс компаниясында жұмыс істейді.
      Қызы Сандуғаш – жоғары білімді ұстаз, гимназияда сабақ береді. Жұбайы Дәуір ішкі істер саласында жұмыс істейді, Нұрбақыт, Әмір атты ұлдарын тәрбиелеп өсіріп отыр.
      Ұлы Нұрлан – жоғары білімді заңгер, аудандық ішкі істер бөлімінде қызмет атқарған. Қазіргі таңда ол зейнеткер және «Қарлығаш» шаруа қожалығын басқарады. Нұрлан мен жары Аида бес баланы тәрбиелеп отыр: Дильназ, Зарина, Темірлан, Кеңесары және Альтайр.
      Кіші ұлы Бауыржан да жоғары білімді заңгер. Оның жары Жансая – тіс дәрігері, олардың төрт баласы бар: Айзере, Әдия, Еркежан және Жания.
      Күляш Алдангоровнаның өмір жолы – еңбек пен табандылық, сүйіспеншілік пен адамгершіліктің үлгісі. Оның әр қадамы, әр ісі – ұрпаққа өнеге, әр отбасы мүшесіне бағыт, әр көрген адамға шабыт. Отбасы – Рамазан мен Күляш үшін тек жеке бақыттың ошағы ғана емес, өмірлік құндылықтар мен берекенің, еңбек пен жауапкершіліктің ұясы.
      Рамазан Закировичтің өмір жолы – адал еңбек және адамгершілік үлгісі. Ол туған жеріне, халқына, отбасына деген сүйіспеншілікті тек сөзбен емес, іспен дәлелдеді. Оның еңбегі – ұрпаққа өнеге, әр ферма мен егіс алқабында, әр жұмысшы мен малдың қамқорлығында көрініс тапқан рухани байлық. Рамазан Закировичтің өмірлік ұстанымы – еңбек тек өзің үшін емес, адамдарға, туған жерге және болашақ ұрпаққа қызмет ету. Осы жолмен өткен әр қадамы, қолға алған әр ісі – тарихта, естелікте және жүректерде сақталатын өнегелі өмірдің жарқын бейнесі.