Адам ғұмырының шын бағасы атқарған қызметінің көптігімен емес, артында қалдырған ізгі ізімен, ел жүрегіне ұялатқан сенімімен, ұрпақ санасына дарытқан өнегесімен өлшенеді. Осындай парасат биігінен танылар жандардың қатарында Бакибек Аршабековичтің есімі ерекше ілтипатпен аталады, себебі саналы сапарының әр белесінде маңдай тердің қасиетін қастерлеп, адал еңбекті азаматтық мұратпен ұштастыра білді. Кең даланың төсінде шыңдалған қайрат, тіршілік тезінен өткен сабыр, кәсіпке деген беріктік пен елге деген жанашырлық бір арнаға тоғысып, тағылымы терең тұлғалық болмыс қалыптастырды.
      Мал шаруашылығы сынды бейнеті мол, жауапкершілігі зор салада табан аудармай еңбек ету екінің бірінің еншісіне бұйыра бермейтін бақ, мұндай жолға түскен жаннан төзім мен табандылықты, білім мен байыпты қатар талап етеді. Бакибек Аршабекович дәл сондай сындарлы жолдан сүрінбей өтіп, шаруашылықтың өркендеуіне шынайы үлес қосқан, ел алғысына бөленген еңбек иесі ретінде құрмет төрінен орын алды. Сондықтан бұл мақала бір азаматтың өмір жолын ғана баяндамайды, қайта адалдық пен маңдай терді ту еткен, кәсібін қадір тұтқан, ұрпаққа үлгі болар тағдыр иесінің ғибратты ғұмырнамасын таразылайтын тағылымды толғам болмақ.
      Саналы ғұмырын мал шаруашылығына арнаған еңбек адамы, қазіргі таңда құрмет төріндегі Бекбосынов Бакибек Аршабекович 1948 жылдың 15 қыркүйегінде Жамбыл облысы, Шу ауданы, Көктөбе ауылында (бұрынғы аты Жамбыл облысы, Шу ауданы, Жамбыл атындағы совхозда) дүниеге келді. Туған жердің қоңыр самалы мен кең даланың дарқан тынысы бала күннен жүрекке сіңіп, тіршілік атаулының қадірін, адал бейнеттің қасиетін, маңдай термен келген несібенің бағасын терең ұқтырды. Қарапайым ауыл тіршілігінің қайнаған ортасында есейген жас буын өкілі ерте жастан еңбекке жақын болып, төрт түліктің бабын тануға, шаруаға ұқыптылықпен қарауға, ел тұрмысының берекесін бейнетпен еселеуге бейім тәрбиеленді.
      Бакибек Аршабековичтің ғұмыр жолы маусым сайын құлпыра түсетін кең жайлаудың тынысымен сабақтасып, табандылық пен төзімді, сабыр мен қанағатты өзек еткен тағылымды белестермен толысты. Даланың мінезіндей кең пейіл, еңбекпен шыңдалған қайрат, сөзге беріктік пен іске тиянақтылық азаматтық болмысты биіктетіп, көпшілік ықыласына бөленген қадірлі есім қалыптастырды.
      Жарқын болашаққа бастар білім ордасының табалдырығын 1955 жылы аттап, 1966 жылы оқуын ойдағыдай тәмамдаған Бакибек Аршабекович бала жастан алғырлығы мен зеректігі, қабылетінің ұшқырлығы мен танымға деген құштарлығы арқылы қатарластары арасынан ерек танылды. Мектеп қабырғасында жүрген шақтың өзінде әр пәннің мазмұнын терең ұғынып, тапсырманы тиянақты орындап, ұстаз көңілінен шығатын ұқыптылық пен талапшылдық танытуы жас шәкірттің келешегінен мол үміт күттірді. Білімге деген ынта, ізденіске деген іңкәрлік, зердеге тез тоқу секілді асыл қасиеттер күн өткен сайын кемелденіп, парасатқа бастар сара жолдың берік негізін қалады. Сабақ үстіндегі жинақылық, сөзге ұғымталдық, әр іске жауапкершілікпен қарау мектеп жылдарының өзінде ақ азаматтық бітімнің айқын нышанын аңғартты, ал ұстаздардың ақ батасы мен жылы лебізі талапқа қуат беріп, биік мұраттарға қанат қақтырды.
      Мектептен кейін, 1967 жылы Кеңес Әскері қатарына шақырылып, Өзбекстан ССР-інің Бұхара қаласы мен Түркменстан ССР-інің Чарджоу қаласында Отан алдындағы азаматтық борышын абыроймен атқарды. Әскери өмірдің қатаң тәртібі мен талапқа толы күндері жастық жігерді жанып, сабыр мен төзімді шыңдап, елге деген перзенттік жауапкершіліктің салмағын терең сезіндірді. Сарбаздық сапта өткен жылдар жүрекке батылдық дарытып, мінезге беріктік ұялатып, өмірдің қай белесінде де керек болар қайсарлық пен тәртіптің мектебіне айналмай, шын мәнінде азаматтық кемелдікке бастар үлкен белес болды.
      Жат өлкеде жүріп туған жердің қадірін, ел мен жердің қасиетін, бейбіт күннің бағасын жан дүниесімен түйсінген Бакибек Аршабекович әскери міндетті жай ғана өтеумен шектелмей, сенімге селкеу түсірмейтін тиянақтылық пен сертке адалдықтың жарқын үлгісін танытты. Қатардағы жауынгерлік міндет пен адамдық парыздың тоғысқан тұсында қалыптасқан осы бір асыл қасиеттер кейінгі еңбек жолына да берік негіз қалап, ел сыйлаған азаматтық тұлғаның айқын болмысын бекемдей түсті.
      Әскерден кейін СПТУ ға оқуға түсіп, «шофер, слесарь, комбайнер, токарь» мамандықтарын меңгеріп шыққан Бакибек Аршабекович еңбекке бейім жаратылыс пен талапқа толы талпыныстың арқасында кәсіптік білімнің қадірін терең ұғынып, тұрмысқа қажетті сан қырлы өнерді жастайынан бойына сіңірді. Қай іске де ұқыптылықпен қарап, әр кәсіптің қыр сырын ыждағатпен игеруге ден қойған жас маманның зеректігі мен іскерлігі сол кезеңнің өзінде көпшілік назарын аударып, келешекке нық қадам басқан азаматтық бітімін айқындай түсті. Кәсіпке ден қойған талаппен қатар, рухани ортадан да шет қалмай, қоғамдық іс шараларға белсене араласуы жан дүниесінің сергектігін, өнерге жақын табиғатын, көпшілікпен етене араласа білетін ашық мінезін танытты.
      1970 жылы екі мәрте өнер жарысына қатысуы да Бакибек Аршабекович болмысының бір ғана еңбекпен шектелмейтін, өнер мен өрелі тәрбиені қатар ұстанған кең тынысты қырын аңғартты. Әуелі ауданаралық домбыра оркестрінің құрамында «Кісен ашқан» күйін орындап, ұлттық өнердің асыл арнасынан нәр алған дарын мен сезімталдықты көпшілік алдында паш етсе, кейін СПТУ аралық мерекелік күндерде өткен байқауда концерттік бағдарламаға қатысып, оркестр құрамында өнер көрсету арқылы көптің ықыласына бөленді. Домбыраның қоңыр үні мен сахнадағы жарасымды өнер жас жүрекке рухани байлық дарытып, еңбек адамына тән іскерлік пен өнерпаздықты табиғи үйлестірген тағылымды белеске ұластырды.
      Одан әрі 1970 жылы Жамбыл зооветеринарлық техникумына оқуға түсіп, сол білім ордасында да талаптылығымен, зеректігімен, алғырлығымен алдыңғы қатардан табылған Бакибек Аршабекович оқу мен қоғамдық белсенділікті қатар алып жүрген жігерлі жас ретінде танылды. Арнаулы білімнің тереңіне бойлап, ауыл шаруашылығы саласының қыр сырын ұғынуға ден қойған талапты студент ұстаздар сеніміне ие болып, құрбы қатарларының арасында да сыйлы беделге қол жеткізді. Спорттық сайыстарда да топ жарып, чемпион атануы қайрат пен қайсарлықтың, тәртіп пен төзімнің, намыс пен мақсаткерліктің табиғи үйлесім тапқанын көрсетті.
      Осылайша ауыл шаруашылығы саласы бойынша мамандық алып шыққан Бакибек Аршабекович 1973 жылдың наурыз айында алғашқы еңбек жолын Жамбыл облысы, Шу ауданы, Жамбыл атындағы совхозда мал дәрігері болып бастады. Жас маман үшін бұл қызмет жай ғана еңбек баспалдағы емес, жүрек қалауымен таңдалған кәсіптің қасиетін терең сезіндірген, білім мен тәжірибені ұштастыруға жол ашқан тағылымды кезең еді. Төрт түліктің бабын танып, мал саулығын сақтауға жауапты салада тиянақтылық пен ұқыптылық, сергек сана мен кәсіби жауапкершілік қатар қажет болатын, сондықтан Бакибек Аршабекович осы міндеттің үдесінен табылып, еңбекке адалдықтың, мамандыққа беріктіктің жарқын үлгісін көрсетті.
      Осылайша қайнаған тіршіліктің қалың ортасына еркін араласқан Бакибек Аршабекович ұзақ жылдар бойы ауыл шаруашылығы саласының өркендеуіне сүбелі үлес қосып, мал басының амандығы мен шаруашылықтың берекесін қатар ойлаған білікті маман ретінде зор құрметке бөленді. Бруцеллез, туберкулез, сап секілді жұқпалы дерттердің таралуына жол бермей, алдын алу шараларын дер кезінде жүргізіп, әр істі тиянақпен, байыппен, кәсіби сергектікпен атқаруы шаруашылықтың іргесін бекемдеп, еңбек ырғағын еселей түсті. Мал саулығын сақтау жолындағы мұндай жауапты қызмет күнделікті машақатпен ғана шектелмей, табандылықты, терең білімді, қажыр мен қырағылықты қатар талап ететін күрделі міндет болғаны анық, ал Бакибек Аршабекович сол сенім үдесінен әрдайым биік деңгейден табылды.
      Алғаш еңбекке келген тұста шаруашылықтағы қой саны он сегіз мың шамасында болса, ұқыпты ұйымдастыру мен үздіксіз күтімнің, ғылыми негіздегі ветеринарлық шаралардың, тынымсыз маңдай тердің арқасында 1983 жылға қарай мал басы отыз бес мыңға жетіп, бұл ел еңсесін көтерген айтулы жетістікке ұласты. Сан өсімімен бірге сапаға да айрықша мән беріліп, әр қойдың қоңы мен күтімі жақсарып, тірідей салмағы тоқсан жүз келі тартатын дәрежеге жеткен мал етке өткізіліп, колхоздың абыройын үстем етті. Берекелі еңбек пен білікті істің осындай жемісі Бакибек Аршабекович есімін шаруаға шын берілген, кәсібінің қадірін терең түсінген, ел ырысын еселеуге жан аямай тер төккен азамат бола білді.
      1974 жылдың тамыз бен қыркүйек айларында Түркменстан ССР аумағындағы әскери дивизия жанынан запастағы офицерлер даярлайтын үш айлық арнаулы курста білімін тереңдетіп, әскери машық пен тәртіпті, жауапкершілік пен жинақылықты жаңа бір қырынан меңгерген Бакибек Аршабекович кіші лейтенант шеніне ие болды. Азаматтық борыш пен әскери дайындық сабақтасқан сол кезең жігерді жанитын, мінезді бекемдейтін, сертке беріктік пен елдік санаға қуат беретін тағылым мектебі ретінде ғұмыр жолындағы айрықша белестер болатын.
      Әскери ортадағы қатаң талап, уақытпен санасқан тәртіп, әр міндетке сергек қарау дағдысы кейінгі еңбек сапарына да сіңіп, қай істің де байыбына баратын, сеніп тапсырылған қызметті тиянақпен атқаратын парасатты болмысты бұрынғыдан да кемелдендірді.
      2007 жылы Қазақ Ұлттық университеті ректоратының техникалық қызмет саласына жұмысқа орналасқан Бакибек Аршабекович бұл ортада да көп жылғы тәжірибе мен іскерлік қарымды ұштастырып, ұқыптылық пен жауапкершіліктің жарқын үлгісін танытты. Қай қызметке барса да тындырымды тірлік пен таза ниетті серік еткен еңбек адамы үшін бұл кезең де мағыналы ғұмырдың жалғасы, ел игілігіне жараған еселі еңбектің тағы бір парасы болды. 2011 жылы құрметті зейнет демалысына шыққан сәтке дейін адал қызметтен айнымай, кәсіби біліктілік пен кісілік келбетті қатар ұстап, айналасындағы әріптестер ықыласына бөленген абыройлы жан ретінде қадірленді.
      Бакибек Аршабекович шаңырақ шуағын шалқытқан асыл жар, перзенттеріне пана болған асқар тау әке ретінде де айрықша қадірге ие жан. Ғұмыр жолындағы маңдай термен келген адал еңбек, кісілікке тұнған сабыр, отбасы алдындағы жауапкершілік пен мейірімге толы кең жүрек әулет тұтастығын бекемдеп, үй ішінің ынтымағын еселей түсті. Тәрбие бесігінде ізгілік пен имандылықты, еңбекқорлық пен адамгершілікті берік ұстанған жанұядан қанат қаққан перзенттер бүгінгі таңда өмірден өз жолдарын тауып, әрқайсысы әр саланың білікті маманы ретінде абырой биігінен танылып отыр.
      Әке тәлімі мен ана мейірімімен суарылған шаңырақта өскен ұл қыздардың елге пайдалы, жұртқа сыйлы азамат болып қалыптасуы бекзат тәрбиенің, берекелі отбасының, парасатқа негізделген өнегенің жемісі екені анық. Ұрпақтарының жетістігі мен әулет мерейі Бакибек 
      Аршабековичтің ғұмыр бойы ұстанған асыл мұраттарының ақталғанын аңғартып, жүрекке қуаныш, көңілге медет ұялатады. Осындай татулық пен тағылымға толы жанұя бірліктің, сыйластықтың, баянды бақтың құтты мекені ретінде көпке үлгі боларлық қасиетке ие.
      Бакибек Аршабекович еңбек жолының әр белесінде еңбекке беріктік пен адамдық асыл қасиет қатар өріліп, кейінгі буынға тағылым боларлық өнеге қалыптасты. Мал шаруашылығы саласында төгілген еселі еңбек, азаматтық борышқа деген беріктік, отбасына ұйытқы болған парасат, ұрпақ тәрбиесіне сіңген ізгілік секілді қастерлі ұғымдар тұтас бір ғұмырдың мазмұнын байытып, есімді ел жадында ардақты етті.
      Ардақты Бакибек Аршабековичке мықты денсаулық, ұзақ ғұмыр, шаңырағына баянды бақыт, әулетіне амандық, перзенттеріне мерей, немере шаттығына толы қуаныш тілейміз. Көрген жақсылық молайып, еңбектің шарапаты еселеніп, абырой биігі аласармай, ғұмыр жазының шуағы үзілмесін. Ел арасындағы сый құрмет арта түсіп, жүрекке жиған қуат пен тіршілікке берген береке талай жанға жұғысты болғай.