Адамның азаматтық биігі мансап атауымен емес, маңдай термен келген абыройымен, туған топыраққа сіңірген пайдалы ісімен, жұрт жүрегінде қалдырған жылы ізімен өлшенеді. Мал шаруашылығының қыр-сырын терең меңгеріп, адал еңбекті тіршіліктің темірқазығына балаған Пархат Тохтигожаевичтің ғұмыр жолы осындай тағылымды өлшеммен таразыланатын өнегелі белестерге толы.
Төрт түліктің бабын тапқан білікті ветеринар, табанды кәсіпкер, елге сүйеніш бола білген іскер азаматтың жүріп өткен соқпағы ауыл тіршілігінің шынайы болмысын, берекелі бейнеттің бағасын, текті тәрбиенің қуатын айқын аңғартады. Мақалада саналы ғұмырын ауыл шаруашылығының өркендеуіне бағыштаған, ел құрметіне бөленген, берекелі тірліктің мерейін өсірген Пархат Тохтигожаевичтің тағылымды өмір жолы сөз болады.
Табысты кәсіпкер, саналы ғұмырын мал шаруашылығына арнаған жоғары білімді ветеринар, «Асан Үсен» шаруа қожалығының төрағасы Усенов Пархат Тохтигожаевич Алматы облысы, Ұйғыр ауданына қарасты Үлкен Ақсу ауылында дүниеге келіп, сол қасиетті топырақта өсіп-жетілді. Табиғатпен етене тыныстаған ауыл тіршілігі бала күнінен еңбекке жақындықты, кәсіпке жауапкершілікті, тіршілік атаулыға жанашырлықты жүрегіне ұялатты.
Төрт түліктің бабын біліп, дала мінезін ерте таныған азаматтың болашақ тағдыры осы құтты мекенмен тамырласып, ел игілігіне қызмет етуді мұрат тұтқан парасатты жолға бастады. Білім мен тәжірибені қатар ұштастырып, ветеринария саласының қыр-сырын терең меңгерген білікті маман, кейін мал шаруашылығын өркендетуге бар қажыр-қайратын арнап, іскерлік пен табандылықтың үлгісін көрсетіп келеді. Бүгінде есімі адал еңбекпен, тиянақты тірлікпен, туған жерге деген жанашырлықпен сабақтасып, көпшілік құрметіне бөленген абзал азаматтардың қатарында ықыласпен аталады.
Асқар таудай әкесі Мұсаев Тохтиғожа бар ғұмырын мал бағумен байланыстырып, колхоз дәуірінде қой соңында жүріп, түз тіршілігінің тауқыметі мен берекесін қатар көтерген, бейнеттен бақыт тапқан еңбек иесі болса, анасы Баратова Суриям шаңырақтың ұйытқысына айналып, үй ішінің берекесін кіргізіп, бала тәрбиесін басты мұрат санаған, мейірімі мен сабыры жарасқан аяулы жан. Осындай қарапайым да қасиетті әулетте төрт қыз, үш ұл өсіп, ата-ананың адал еңбегі мен тағылымды тәлімін бойына сіңіріп ержетті. Кең пейіл мен кісілікке суарылған бұл шаңырақта еңбек қадірі, үлкенге құрмет, кішіге ізет секілді асыл ұғымдар күнделікті тіршіліктің өзегіне айналып, ұрпақ санасына терең орнықты.
Үлкен Ақсу ауылындағы жалпы орта мектепте 1970 жылдан 1980 жылға дейін білім алып, жастайынан зеректігімен, ұқыптылығымен, алға ұмтылған талапшылдығымен танылды. Мектеп қабырғасында жүріп-ақ тіршіліктің мәнін терең ұғып, болашақ мамандығын жүрек қалауымен таңдап, 1980 жылы Талдықорған қаласындағы ветеринариялық техникумға қабылданды. Жануарлар саулығын сақтауды мақсат еткен жас талаптың бұл таңдауы бала күннен мал шаруашылығымен біте қайнасқан ауыл өмірінен тамыр тартқан еді.
1981 жылдың желтоқсан айында, техникумда оқып жүрген шағында әскер қатарына шақырылды. Кеңес Әскері сапында жүріп, 1983 жылға дейін Отан алдындағы азаматтық борышын абыроймен атқарып келді. Елге аман оралған соң алған бетінен таймай, үзілген оқуын қайта жалғап, 1985 жылы техникумды сәтті тәмамдады.
Өзінің алғашқы еңбек жолын 1985 жылы «Еңбек» колхозында мал дәрігері қызметінен бастап, жас маман ретінде жауапкершілігі мол істің тізгінін нық ұстады. Төрт түліктің саулығын қадағалап, шаруашылықтың тыныс-тіршілігімен етене араласқан сол кезеңде кәсіби білімі мен тиянақты тәжірибесін ұштастырып, ауыл еңбеккерлерінің сеніміне ие болды. Мал шаруашылығының жай-күйін терең бағамдай білетін, істің көзін табатын білікті маман ретінде танылған азаматтың табандылығы мен ұқыптылығы осы тұста айқын көрінді.
Одан кейін 1992 жылдан 1994 жылға дейін аудандық ветеринариялық инспекцияда бас маман қызметін атқарып, өз саласының жауапты жүгін абыроймен көтерді. Бұл міндетте де тек күнделікті жұмыспен шектелмей, ветеринария саласының тәртібін сақтауға, мал саулығына қатысты мәселелерді дер кезінде шешуге, ел игілігіне қызмет ететін маңызды істің жүйелі жүруіне сүбелі үлес қосты. Қай ортада жүрсе де байыпты мінезі, іске адалдығы, мамандыққа деген беріктігі арқылы көпшілік құрметіне бөленіп, еңбек жолындағы беделін бұрынғыдан да биіктете түсті.
1994 жылдан 1998 жылға дейін қайтадан колхоз жүйесіндегі ветеринариялық дәріханада 
қызмет атқарып, мал саулығына қажетті дәрі-дәрмек қорын реттеуге, шаруашылыққа керек емдік шаралардың дер кезінде ұйымдастырылуына ұқыптылықпен үлес қосты. Ауыл тіршілігінің тамырын дәл басатын, төрт түліктің жағдайын жіті бағамдайтын, әр істі тиянағымен орындайтын азамат ретінде жұртшылық сеніміне ие болды.
1998 жылдан 2013 жылға дейін Ават ауылында ветеринариялық бөлімнің меңгерушісі міндетін атқарып, ұзақ жылдар бойы саланың жүйелі жүруіне, мал ауруларының алдын алуға, ел ішіндегі шаруашылықтардың тынысын тұрақтандыруға сүбелі еңбек сіңірді. Басшылық жүгін арқалаған тұста да байыпты мінезінен жаңылмай, талап пен тәртіпті қатар ұстап, ұжым жұмысын ұқыппен ұйымдастыра білді. Ал 2013 жылдан 2014 жылға дейін Үлкен Ақсу ауылындағы ветеринариялық бөлімге жетекшілік жасап, көпжылдық тәжірибесін туған жер игілігіне арнады.
2014 жылы саналы түрде дербес кәсіптің тізгінін ұстауға бел буып, қызмет орнынан өз қалауымен шықты. Сол жылы «Асан Үсен» шаруа қожалығын құрып, мемлекет ұсынған «Сыбаға» бағдарламасы аясында ірі қара өсіру ісіне ден қойды. Кәсіптің бұл бағыты кездейсоқ таңдалған жоқ, себебі ұзақ жылдар бойы жинақталған тәжірибе, мал шаруашылығының қыр-сырын терең меңгерген біліктілік, ауыл тіршілігінің тамырын тап басатын байып осы жолға бастады.
Жаңадан құрылған қожалық аз уақыттың ішінде тиянақты еңбек пен ұқыпты басқарудың арқасында берік бағыт ұстанған шаруашылықтың біріне айналып, төрт түліктің басын көбейтуге, ата кәсіптің абыройын арттыруға нақты серпін берді. Табиғатпен үндескен тірліктің жауапкершілігін терең түсінген іскер азамат мал өсіруді табыс көзі ғана деп қабылдамай, елдің несібесін молайтатын, ауыл тұрмысын түзейтін, өңірдің әлеуметтік тынысына ықпал ететін маңызды сала ретінде таныды. Бүгінде «Асан Үсен» шаруа қожалығының жұмысы ауыл шаруашылығының дамуына өзіндік үлес қосып, елді мекеннің еңсесін тіктеуге, ауданның өсіп-өркендеуіне, тұрмыс-тіршіліктің берекеленуіне игі әсерін тигізіп отыр.
Сонымен қатар, Пархат Тохтигожаевичтің іскерлік көкжиегі тек мал шаруашылығымен шектелмей, ауылдың әлеуметтік келбетін жақсартуға бағытталған жаңашыл бастамалармен толығуда. Ол жұбайы Венерамен тізе қосып, «білек түре» істеген қажырлы еңбектің арқасында бүгінде ауыл орталығынан еңселі екі қабатты ғимарат тұрғызды. Бұл нысан – адал еңбектің жемісі ғана емес, ауыл тұрғындарының игілігіне арналған құтты мекенге айналды. Ғимараттың бірінші қабатында халықтың күнделікті қажеттілігін өтейтін заманауи шағын маркет жұмыс істесе, екінші қабатында ауыл балаларының бос уақытын мазмұнды өткізуге арналған ойын-сауық кешені ашылды. Осылайша, кәсіпкер өз ауылында сауда мәдениеті мен балалар демалысын жаңа деңгейге көтеріп, берекелі тірліктің үлгісін көрсетіп отыр.
Еңбекті тіршіліктің өзегі деп танитын, маңдай термен келген ырыстың қадірін терең түсінетін, адал кәсіпті азаматтық мұратпен ұштастырған жаны жомарт жан Пархат Тохтигожаевич қолындағы барын көпшілікпен бөлісуді сауап санап, мұқтажға демеу болуды, ағайынға сүйеніш болуды адамдықтың асыл өлшеміндей қабылдайтын кең пейілді кәсіпкер ретінде ел ықыласына бөленіп жүр. Бір істі қолға алса, діттеген межесіне жетпей дамыл таппайтын табандылығы, қиындыққа мойымайтын қайраты, нәтижеге дейін тынымсыз ұмтылатын іскерлігі басым. Қайырымдылық шараларына белсене араласып, ізгілікке ұйыған жүрегімен айналасына шапағат шашып жүрген азаматтың кісілік келбеті де, кәсіпкерлік қарымы да жұртшылық тарапынан әрдайым жоғары бағалануда.
Пархат Тохтигожаевич ауыл шаруашылығының өркендеуіне сіңірген сүбелі еңбегі, кәсіпкерлік саласында қол жеткізген толайым табыстары үшін түрлі деңгейдегі марапаттарға, Алғыс хаттар мен Құрмет грамоталарына, сондай-ақ мерекелік медальдарға ие болды. Ел игілігін жеке мүддеден биік қойған, адал кәсіптің қадірін ісімен дәлелдеген азаматтың жетістігі көпшілік ықыласымен астасып, абыройын бұрынғыдан да асқақтата түсті. 2019 жылы ІІІ дәрежелі «Еңбек даңқы» медалімен марапатталды.
Пархат Тохтигожаевич – шаңырағында асыл жарға сүйеніш, перзенттеріне қамқор, әкелік мейірімі мен парасаты жарасқан ардақты әке. Жұбайы Венера екеуі төрт перзент сүйіп, үш қыз бен бір ұлды өмірге әкелді. Бар күш-жігерін олардың тәрбиесіне, білім алуына, азамат болып қалыптасуына арнады. Тағдырдың салған ауыр сынағы да бұл шаңырақты айналып өткен жоқ: 
2014 жылы ұлынан айырылды. Бүгінде қыздарының әрқайсысы өз алдына шаңырақ көтеріп, өмірден лайықты орын тапқан, өнегелі тәрбие алған саналы жандар ретінде өсіп-жетілді. Алты немеренің шат күлкісімен ажарланған бұл әулет – береке мен бірлікке, мейірім мен сыйластыққа негізделген жарасымды отбасы ретінде көпке үлгі.
Пархат Тохтигожаевичке мықты денсаулық, ұзақ ғұмыр, шаңырағына шаттық, әулетіне береке, еңбегіне еселі табыс тілейміз. Тіршіліктің талай белесінде табандылық пен төзімді серік еткен ардақты азаматтың мерейі үстем болсын. Маңдай термен келген абыройы асқақтап, кәсібінің көкжиегі кеңейіп, қолға алған игі бастамалары баянды болсын. Туған жердің өсіп-өркендеуіне қосқан сүбелі үлесі уақыт өткен сайын айқындала түссін. Ұрпағының қуанышын қызықтап, немере шаттығына бөленіп, отбасы бақытының баянды дәуренін көре беруіне тілектеспіз.